شنبه یکم مرداد ۱۳۹۰ - 16:43 - علیرضا دباغ -

همين چند روز پيش بود با خانواده به سمت فرودگاه شيراز مي رفتيم .عكس شهيددوران را به محمد
حسين نشان دادم وگفتم اين عكس را ميشناسي؟گفت:نه.حق هم داشت من ۱۲ساله بودم كه
شهيددوران به شهادت رسيدوهنوز هم خيليها اورا نمي شناسند.
شيرازيها خيلي كم حاشيه وبي هياهو هستند . نمونه اش همين شهيد دوران كه امروز سي امين
سالگرد شهادتش را پشت سرگذاشتيم.
عباس دوران در سال 1329 در شیراز متولد شد.وبعد ازدبيرستان واردنيروي هوائي شد وبراي اموزش خلباني به آمريكا رفتوبا موفقيت به ايرانبازگشت. در طول سالهای دفاع مقدس بیش از یك صد سورتی پرواز جنگي انجام داد.
.در تاریخ 20/4/1361 برای انجام مأموریت حاضر شد .هدف موردنظر او ناامن كردن بغداد از انجام كنفرانس سران كشورهای غیرمتعهد بغداد بود.
اما هنگام عملیات اصابت موشك عراقی باعث شد، هواپیما آتش بگیرد، دوران به طرف پالایشگاه الدوره پرواز كرد و تمام بمب ها را بر روی پالایشگاه فرو ریخت، قسمت عقب هواپیما در آتش می سوخت.
كاظمیان، همراهش با چتر نجات به بیرون پرید اما دوران به سمت هتل سران ممالك غیرمتعهد پرواز كرد. او در آخرین لحظات با یك عملیات استشهادی هواپیما را به ساختمان هتل كوبید.وباعث شد اجلاس سران كه قراربود به رياست صدام دربغداد انجام شود بهدليل ناامني اين شهر كنسل شود.
سرانجام بعد از بیست سال تنها قطعه ای از استخوان پا به همراه تكه ای از پوتین عباس دروان به میهن بازگشت و روز دهم مردادماه سال 1381 خانواده آن را در شیراز به خاك سپردند.
من كه نديدم ديروز در تلويزون يادي ازاوشود شايد گذاشته اند براي امروز يا ...
آنچه در ادامه مطلب خواهید خواند اولین نامه ای است كه شهید عباس دوران برای همسرش در روزهای
جنگ تحمیلی نوشته است وامروز درسايت تابناك منتشرشده بود: