بدون تحقیق علمی هم می توان گفت که کلاه قرمزی جایگاه ممتازی دربین مخاطبان برنامه های نوروزی
تلویزیون درفروردین ۱۳۹۱ داشته است . توفیقی که به راحتی از گفته های مردم می شود آن را دریافت.
کودک و بزرگسال هم فرقی نمی کند. شاید بتوان علتهائی نظیر علل زیر را در این باره برشمرد:
۱- سادگی دکور ،لباسها وکلیت برنامه که میتواند برای کودک قابل درک و برای بزرگسال دلپذیرباشد.
۲-ساعت پخش برنامه که ساعت متعارف کودک نیست اما وقتی پدر ومادرها بخواهند برنامه ای را ببینند
که بچه ها هم طالب آن هستند اوقات پرنشاطی در خانه شکل می گیرد
۳-سوژه های هرقسمت به دقت انتخاب شده است.
۴- شلوغ بازی دربرنامه وجود نداردنه به سبک عمو پورنگ نه خاله های جیغ جیغو و نه دائیهای خاله نما
وعروسک های بی ادب مثل پنگول.
۵-خانواده ها راحت وبدون دغدغه می توانند بچه ها را درمعرض پیامهای برنامه قراردهند پیامهائی مانند
آداب دید وبازدید،نظافت وهر آنچه برای خردسالان لازم است.جالب اینجاست که تعامل منطقی ومؤدبانه
آقای مرجی با عروسکها وصبوری وی دربرابر برخی اشتباهات آنها می تواند برای والدین هم آموزنده
باشد .
البته برخی از دیالوگها دربرنامه امسال و انتخاب نام جیگر برای یک کاراکتر عروسکی نشان از نفوذ لایه
هائی از عوام زدگی در استفاده از عبارات ناهنجار ودون شخصیت رسانه ای حمید جبلی وایرج طهماسب
است که باید آن را به عنوان زنگ خطر جدی گرفت وگرنه این اعتماد والدین به آموزنده بودن این مجموعه
برنامه ازدست می رود.
۶- بی احترامی به هیچ قومیتی دربرنامه نمی شود .اگرچه وارونگی اقای همساده اگر برای قومیتهائی به
جز شیرازیها که اهل تسامحند پیاده سازی می شد ،حتماً واکنش منفی در پی داشت .
۷-برنامه بی جهت طولانی نیست .تایم زیر ۶۰ دقیقه تایم ایده آلی است هرچند بخشی از آن با
انیمیشن خارجی پر شده باشد.
۸-حضور سالی یک بار این برنامه در عید نوروز دو حسن دارد :
اول آنکه مخاطبان یک سال درانتظار دیدن شخصیتهای مورد علاقه شان میمانندوبا آمدن عید نوروز شادی
مضاعفی می یابند.
دوم آنکه عوامل سازنده فرصت لازم را برای فکر کردن به سوژه ها وبرنامه ریزی محتوائی کار خود را دارند
درست برعکس برنامه های روتینی مثل فیتیله ایها و جمعه به جمعه
۹-گردآوردن گروهی منسجم وحرفه ای از عروسک ساز وعروسک گردان وصداپیشگان و...ضریب موفقیت را
بالا می برد.
به نظر می رسد این دلایل قوی تر از دلیل واضحی مانند نوستالژی کودکان دیروز وپدرومادرهای امروز به
حساب آیند. نظرشما چیه؟
علیرضا دباغ