بی تردید باید  مناظره های انتخاباتی  را برگ زرینی در کارنامه رسانه ای عزت الله ضرغامی در اولین دوره

 ریاستش در رسانه ملی دانست.

تجربه جدیدی که کمتر کسی تا امروز جراءت داشت آن را برروی آنتن زنده  بیاورد. از این بابت باید دراین

 آخرین روزهای این دوره از مدیریت وی به اوتبریک گفت .

اکنون فاز جدیدی از بیان آزاد اطلاعات پیش روی جامعه گشوده شده وذایقه مخاطبان را عوض کرده است .

دیگر نمیتوان برنامه های سیاسی آبکی ویکسویه را به خورد مخاطبان داد چون ذایقه عوض شده است.

 هرچند این تجربه ایراداتی نیز دارد.

مناظره دیشب میان آقایان کروبی وموسوی نمونه هایی از این ایرادات را به ما نشان داد.

 درواقع برنامه دیشب مناظره ای در کار  نبود بلکه بیان دیدگاههای طرفین درباره اظهارات شبهای گذشته

 رییس جمهور بود که با روح مناظره در تضاد است.

شاید ایرادی متوجه آقایان میرحسین موسوی ومهدی کروبی نباشد چرا که برنامه ریزی این مناظره ها

دچار اشکالی ذاتی است. 

و آن  مساله قرعه کشی برای شروع وپایان مباحث است.

بالطبع کسی که آخر صحبت میکند میتواند تمام صحبتهای رقیب را زیر سوال برده وابهاماتی ایجادکند که

 او چون فرصتی برای پاسخگویی ندارد حق دفاع را ازدست میدهد.

درست مانند بلایی که دوشب قبل بر سر کروبی آمد واو مجبورشد ۱۴ دقیقه اول مناظره با موسوی را

 برای دفاع از اتهامات شب قبلش هزینه کند.

صداوسیما باید برای این مساله فکری میکرد گرچه باید به آنها حق داد که تمام ملاحظات لازم را درشرایط

 معمول جامعه اسلامی ایران انجام داده بودند اما اقای احمدی نژاد خارج از عرف معمول جامعه عمل کرد.

کمتر کسی میتوانست حدس بزند که رییس جمهور نهم برای انتخاب در دوربعد همه قواعد سیاسی

 اجتماعی را کنار گذاشته وبرای دفاع از عملکرد خود در کمال شجاعت وافتخار بلند پایه ترین مقامات

 جمهوری اسلامی را به فساد متهم نماید.

شایداگر ضرغامی وتهیه کنندگان قانون مناظره نامزدها چنین حدسی میزدند به جای نوشتن این جمله

 که صحبت کردن از نامزد های غایب در مناظره  ممنوع است چیز دیگری مینوشتند.

به هرحال بایددید باز امشب قرعه حرف آخر به نام  احمدی نژاد میافتد یا نه؟